Otyłość jest chorobą, która dotyczy nie tylko ciała, ale często również duszy.

Chcesz zrobić krok do przodu? Zacznij robić to, co odkładasz na „chudsze czasy” bez czekania na odpowiednie cyfry na wadze. Gdy rozprawisz się z emocjonalnym nadbagażem, jest wielka szansa, że te fizyczne, namacalne kilogramy, przestaną być potrzebne i odejdą same.

Większość z odchudzających się posiada wiedzę na temat zdrowego odżywiania – wiedzą, co powinni jeść, do jakich zasad się stosować, jak ważna jest aktywność fizyczna. Znają różne diety, zasady, programy ćwiczeń, kupują karnety, czasem nawet zaczynają…..

Sama wiedza nie wystarcza, nie prowadzi do zmiany zachowań… często na przeszkodzie stoją utarte nawyki, przyzwyczajenia, preferencje żywieniowe czy środowisko, w którym człowiek funkcjonuje.

Zasada z pozoru bardzo prosta – liczba przyswajanych kalorii jest zbyt duża do wydatkowanych – powinna być łatwa do stosowania w życiu. Wystarczy ograniczyć liczbę przyswojonych kalorii lub zwiększyć wydatkowanie energii poprzez ruch
i wysiłek fizyczny. Połowa Polaków cierpi z powodu nadwagi lub otyłości, w USA – to już ponad 70% populacji. Okazuje się , że bycie szczupłym jest bardzo trudnym zadaniem, które przerasta większość odchudzających się. Dlaczego? Czym może być spowodowana otyłość?

W niektórych przypadkach powodem mogą być głębokie, nieuświadomione konflikty wewnętrzne (np. między potrzebą bezpieczeństwa a niezależności) czy trudne doświadczenia (np. przemoc, nadużycie seksualne). Sama otyłość czy nadwaga staje się również przyczyną problemów psychologicznych, które wymagają terapii (np. lęk, wstyd, uległość, aleksytymia, zaburzenia obrazu własnego ciała, obniżone poczucie własnej wartości, wycofywanie się z kontaktów interpersonalnych, doświadczanie uprzedzeń i dyskryminacji).

Rzadko się zdarza, żeby osoby otyłe spostrzegły same, że problem jest natury psychologicznej. Uważają raczej, że mają jedynie kłopot z utrzymaniem właściwej diety i prowadzeniem zdrowego trybu życia, wynikające ze słabości charakteru. Świadomość trudności interpersonalnych i nieradzenia sobie z emocjami zwykle jest u tych osób niewielka.

Przecież aby żyć trzeba jeść...

A jednak nie tylko. Poza funkcją fizjologiczną jedzenia, równie istotna jest funkcja psychologiczna i społeczna. Poprzez jedzenie człowiek zaspokaja podstawowe potrzeby psychologiczne – bezpieczeństwa, akceptacji, miłości. Jedzenie pomaga rozładowywać emocje, stres, codzienne napięcia. Może być formą nagrody, „pocieszycielem”, pomaga radzić sobie z poczuciem osamotnienia. Jedzenie pełni również bardzo ważną funkcję społeczną – w ten sposób okazuje się szacunek, sympatię, troskę o drugą osobę. Sytuacje związane z jedzeniem są okazją do tworzenia i utrzymywania relacji społecznych. Zwróćmy uwagę jak często kontaktom międzyludzkim towarzyszy motyw jedzenia – wspólna kawa, ciastko czy kolacja – spożywanie posiłków w towarzystwie pomaga budować więzi i relacje, jest pewnego rodzaju „spoiwem” międzyludzkim. Wszystkie uroczystości, choćby rodzinne , związane są z jedzeniem. Czy ktoś z nas był na weselu głodny? Innym powodem, sięgania po jedzenie jest uwarunkowanie, czyli skojarzenie określonych czynności z jedzeniem – przykładem może być popcorn w kinie, albo chipsy przed telewizorem.

Prawda jest taka, że jeśli jesz w stresie, czyli emocjonalnie, musisz mieć z tego jakieś psychologiczne korzyści.

Inaczej psychika, której rolą jest chronienie samej siebie przed rozpadem, nie powołałaby ich do życia.

U osób, u których jedzenie pełni funkcję inną niż fizjologiczna, szanse na skuteczne odchudzenie i utrzymanie niskiej wagi są niewielkie. W takiej sytuacji należy przede wszystkim dotrzeć do problemów stanowiących przyczynę otyłości.

Znaczenie ma również wiedza psychologiczna. Obejmuje ona przede wszystkim obszar:

· samego siebie (m.in. wartości, potrzeby, cele, obraz własnego ciała, sposób reagowania
· w sytuacjach trudnych, styl nawiązywania i utrzymywania relacji interpersonalnych)
· psychologicznych mechanizmów biorących udział w powstawaniu i utrzymywaniu się otyłości (m.in. przekonania, wyobrażenia, nastawienie, nawyki)
· psychologicznych wyznaczników efektywnej redukcji nadmiernej masy ciała (m.in. odpowiednie sformułowanie celu, motywacja, wybór właściwej metody, radzenie sobie z niepowodzeniami, konstruktywne nagradzanie siebie, utrzymanie osiągniętych efektów).

Sposób jedzenia odzwierciedla w pewnym sensie stosunek człowieka do samego siebie, dlatego aby trwale zmienić styl życia, konieczna może się okazać praca nad sobą. Może ona dotyczyć takich aspektów, jak:

· dbanie o siebie
· samokontrola
· efektywne komunikowanie się
· konstruktywne wyrażanie emocji
· motywowanie samego siebie
· asertywność
· pozytywna autoprezentacja
· rozwiązywanie konfliktów
· podejmowanie decyzji
· radzenie sobie ze stresem.

Świadome odchudzanie wymaga czasu. Nie utyłeś z dnia na dzień, nie licz więc, że uda ci się błyskawicznie zrzucić zbędne kilogramy. Czas przeznaczony na wprowadzanie w życie diety, regularne ćwiczenia czy inne zabiegi wspomagające odchudzanie pomogą ci lepiej poznać siebie, zatroszczyć się o siebie, odłożyć na jakiś czas wszystkie inne ważne sprawy. To jest naprawdę bardzo ważne.

Jeszcze raz…..

chcesz zrobić krok do przodu? Zacznij robić to, co odkładasz na „chudsze czasy” bez czekania na odpowiednie cyfry na wadze. Gdy rozprawisz się z emocjonalnym nadbagażem, jest wielka szansa, że te fizyczne, namacalne kilogramy, przestaną być potrzebne i odejdą same.