…zrodzone z serca…

Brak własnego dziecka jest doświadczeniem traumatycznym dla pary, która pragnie być rodzicami.

Starania o dziecko to dla niektórych proces długi i trudny, w którym pojawiają się kłopoty i problemy, utrudniające leczenie. Dlatego warto skorzystać z pomocy tak wcześnie, jak tylko to jest możliwe. Czasami wystarczy jedno spotkanie, by poczuć się lepiej i rozpocząć proces odzyskiwania sił.

Terapia pomaga lepiej znieść okres leczenia i uczucia z tym związane – lęk przed porażką izolację społeczną, poczucie bycia gorszym, problemy w związku.

Czasem zdarza się, że nie pomaga leczenie, że nie ma takiego sposobu, aby stać się rodzicem biologicznym. Wyjściem z tej sytuacji jest adopcja.

Co to jest adopcja?

Adopcja, przysposobienie, czyli usynowienie to czynność prawna, w wyniku której małżonkowie lub osoba samotna przyjmuje dziecko do swojej rodziny, przez co dziecko to nabywa praw takich, jakby należały mu się z urodzenia.

W ramach terapii można przygotować się do podjęcia decyzji o przysposobieniu, pogodzić się z utratą możliwości posiadania własnego dziecka lub utrata dziecka już narodzonego.

Rodzicielstwo adopcyjne jest rodzicielstwem pięknym, ale też i bardzo trudnym, wymagającym. W ramach oferty opracowaliśmy program przygotowujący do adopcji oraz drugi przeznaczony dla rodzin adopcyjnych, które borykają się ze specyficznymi trudnościami adaptacyjnymi. Celem programu jest szybsza, łatwiejsza i bardziej skuteczna adaptacja do nowych warunków życia po adopcji, zarówno dla dzieci, jak i rodziców oraz pośrednio bliższego i dalszego otoczenia społecznego tych rodzin.

Zarówno dzieci jak i adopcyjni rodzice doświadczają różnego rodzaju trudności, stresu związanego ze zmiana, jaka zaszła i potrzebują czasu na oswojenie z nową rolą w życiu, z nowym życiem, które rozpoczyna się z chwilą zawiązania adopcji, a w rzeczywistości jeszcze wcześniej.

Przysposobienie to rewolucja w życiu dorosłych i dzieci. Jak wiele innych także ta zmiana ma wymiar zarówno pozytywny i negatywny. Stanowi życiową decyzję, której podjęcia oznacza osiągnięcie pewnych zysków, a jednocześnie poniesienie strat. Celem jest takie wsparcie rodzin adopcyjnych aby możliwe było maksymalizowanie zysków przy ograniczeniu strat, lub przynajmniej uczynieniu ich mniej dotkliwymi tak dla dorosłych jak i dzieci. Obserwacja rodzin zmagających się z kryzysem podopcyjnym przypomina znane przysłowie o „wylewaniu dziecka z kąpielą”.

Analizując sytuację różnych aktorów: dorosłych i dzieci, należy zauważyć jej odmienności w wielu wymiarach. Ma to znaczenie dla projektowania poszczególnych działań terapeutycznych skierowanych do dorosłych, do dzieci i do rodziny jako całości.